.على،مظهر جهاد و رهبرى جنگ
على مظهر شمشير و قدرت جهاد در جبهه و همچنين قهرمان رهبرى جنگ است.و اين،غير از قهرمانى جنگ است،او مظهر فرماندهى است.بلافاصله در احد بعد از افتادن حمزه،على به عنوان هم بزرگترين شمشير زن و هم بزرگترين رهبر جبهه و فرمانده جنگ مشخص و مطرح مى شود.تا موقعى كه حمزه بود،بزرگتر بودن حمزه،قهرمانى او و شخصيت شگفت او مطرح بود(حمزه در خود احد مى افتد و به وسيله«وحشى»ترور مى شود».
احد پنج جبهه است:در جبهه اول پيروزى با مسلمانهاست،جبهه دوم شكست بسيار شگفت انگيز مسلمانها،متلاشى شدن جبهه و كشته شدن مصعب بن عمير فرمانده و افتادن پيغمبر در آن گودال و زخمى شدن و مجروح شدنش است.بعد كه در اينجا جبهه متلاشى مى شود،على مثل يك روح و با سبكبارى يك روح جلو جبهه را مى گيرد و بر مى گرداند وبراى حمايت از جان پيغمبر دور او را مى گيرد و همچنين باز با سرعت در جلو خندق،سنگر را براى برگرداندن فراريها مى گيرد،و با اين تلاش شگفت انگيز،در موقعى كه همه چيز متلاشى شده بود جبهه سوم را مى سازد و(هنگامى)كه همه مدينه تهديد شده بود و پيغمبر در آستانه نابود شدن قرار گرفته بود،جبهه جنگ متلاشى شده اى را به يك جبهه دفاعى تبديل مى كند،(به طورى)كه ابو سفيان ناچار جنگ را نيمه تمام در احد مى گذارد و مى رود.
از اينجا على،بعد از افتادن حمزه،بلافاصله به عنوان بزرگترين فرمانده جنگ در ميان مجاهدين پيغمبر مشخص مى شود.پيش از او به عنوان يك قهرمان است،يك شمشير زن است،اما در اينجاست كه به عنوان فرمانده سپاه،به خصوص در سختترين و دشوارترين حالت جنگ،خودنمايى مى كند و به تاريخ معرفى مى شود.
على(ع) صفحه 67
دكتر على شريعتى